Hanneke heeft lang niet alles kunnen gebruiken omdat het artikel een maximum aantal woorden mocht bevatten. Ik heb hieronder wat geknipt en geplakt in de gehele tekst om zo tot een aardige samenvatting te komen over veganisme en straight edge en wat het voor mij betekend. Veel lees plezier!

Veganisme

Veganisme betekent voor mij een 100% plantaardige levenswijze nastreven. Mens, dier en milieu worden op deze manier gerespecteerd en niet gezien als consumptiewaar. Veganisme heeft in eerste instantie  invloed op de eet- en drinkgewoontes van mij. Ik eet geen vlees, vis, kip of schelpdieren. Maar ook geen melkproducten, geen honing, geen eieren. Mijn dieet bestaat uit alles wat er over blijft: groente, fruit, noten, zaden, pasta, rijst, bulgur, couscous, soja-producten, seitan, enzovoorts. Te veel lekkers om op te noemen. Veganisme gaat echter verder. Ik gebruik ook geen leer, bont, zijde, wol, botten of iets dergelijks.

In eerste instantie ben ik veganist geworden omdat ik geen reden kon bedenken waarom dieren zouden moeten lijden en sterven voor mijn leven. Ik zag om mij heen hoeveel alternatieven er binnen handbereik waren en daarom besloot ik op een dag veganistisch door het leven te gaan. (Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik die avond ervoor heerlijke vega-pannenkoeken heb gegeten, dus dat was een goede start!).

Ik wilde het gewoon één dag proberen. Bevalt het, dan probeer ik het de volgende dag ook. Bevalt het niet, dan heb ik het in ieder geval geprobeerd. Inmiddels is dat bijna tien jaar geleden en ik merk dat het alleen maar makkelijker wordt.

Maar deze keuze is wel degelijk heel bewust. Ik vind het afschuwelijk hoe koeien, kippen, varkens, nertsen, walvissen, wilde zalm, kalkoenen, konijnen worden verkracht, geslagen, vermoord, gepijnigd. Deze tragedie wordt het alleen maar erger wanneer blijkt dat om geld draait. De dieren worden niet geschat op hun waarde als zijnde een levend wezen met gevoel, maar wordt geschat in geld. De gehele industrie moet financieel aantrekkelijk zijn. Er wordt niet gekeken naar wat het met de dieren en het milieu (en dus ook de mens) doet.

Ik ben geen absolute dierenvriend, geen Martin Gaus of Steve Irwin. Ik ben ook geen bioloog die er in de vroege ochtend op uit gaat om verschillende vogelsoorten te ontdekken. Ik heb al helemaal geen antwoord op alle verschillende ethische dilemma’s die in discussies ter sprake komen. Ik weet alleen dat ik deze zieke, barbaarse industrie niet wil steunen. Ik heb vaak in de ogen gekeken van koeien en varkens. Ik zie onschuld. Ik wil die dieren het leven geven wat zij verdienen.

Door de jaren heen ben ik mij gaan realiseren dat ik graag de verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven wil dragen. Iedere stap die ik zet heeft gevolgen. Ik wil de stappen wel bewust maken en de achter de gevolgen kunnen staan. Veganisme is één van die stappen. Straight Edge (of plat gezegd: geen drugs nuttigen) is weer een andere. Zoveel mogelijk lokale groente kopen is weer een stap.

Vooroordelen

Mensen denken bij veganisme aan smakeloze prutjes van linzen en gierst. Mensen denken bij een leven zonder drank (en andere drugs) dat het ontzettend saai moet zijn. Ik heb daar geen boodschap aan.

Soms heeft dat jammer genoeg wel invloed op mijn leven. Ik heb soms te maken met irritante bet-weters die weer eens de leukste thuis denken te zijn. Zo vaak moet ik mij verantwoorden, zo vaak moet ik slechte beredeneringen en flinterdunne argumenten aanhoren. Ik verbaas me er wel eens over hoe cliché de vragen en grappen en grollen zijn die mensen bedenken.

Een greep uit de mooiste uitspraken:

“Maar die koe is toch al dood, dus wat maakt het uit?”

“Ach, alsof je een verschil maakt omdat jij geen vlees eet…”

“Die schapen moeten geschoren worden, anders krijgen ze het te warm in de zomer.”

“Die koe moet de melk kwijt hoor…”

“Ik heb heel veel respect voor je omdat je veganist bent. Maar ik zou het nooit kunnen.”

“Oh, je bent straight edge. Sla je ook bier uit handen van mensen!?”

“Ik mag zelf beslissen of ik drink of niet!”

Ik ga nu niet in op de bovenstaande opmerkingen. Het enige wat ik er nu over kwijt wil is dat ik niet het gevoel heb dat ik mij moet verantwoorden voor dingen die ik niet eet. Laat een omnivoor maar eens uitleggen waarom hij/zij verantwoordelijk is voor duizenden dode dieren per dag. Laat een roker maar eens vertellen waarom hij slavernij en vivisectie support.

Veganisme en onze kinderen

Mijn vriendin en ik voeden onze kinderen zoveel mogelijk veganistisch op. De oudste is nu twee jaar en hij krijgt zo nu en dan wel eens vegetarische kaas. Verder heeft hij biologische opvolgmelk gekregen die van koemelk is gemaakt. De jongste is nu zes maanden en begint net vast voedsel te eten, daarvoor gaf mijn vriendin borstvoeding. Ook hij krijgt opvolgmelk die niet geheel veganistisch is. De reden dat we in de eerste twee levensjaren onze kinderen niet te veel soja-producten willen geven is een praktische overweging. In de eerste twee jaar is de kans op allergieën het grootst. Het zou zuur zijn als onze kids een soja-allergie hebben met veganistische ouders….

We krijgen er zelden direct commentaar op, hoewel ik me kan voorstellen dat mensen niet direct in ons gezicht kritiek op willen uiten. Dat is ergens ook wel logisch omdat de opvoeding van een kind heel persoonlijk is. Het is algemeen bekend dat alle ouders de opvoeding op hun eigen manier doen. Dus kritiek is zó subjectief, zelfs wanneer het om de gezondheid van kinderen gaat. Sommige ouders geven hun kinderen bijvoorbeeld geen inentingen omdat zij vinden dat de ingespoten stoffen meer kwaad doen dan goed. Wij geven onze kinderen geen dierlijke producten omdat wij ons daar goed bij voelen.

We krijgen overigens wel heel veel vragen. Soms hoor ik daar ook wel kritiek in terug. Ik vind dat eigenlijk alleen maar fijn. Wanneer ik uitleg waarom ons gezin veganistisch is, moet ik opnieuw nadenken over de redenen waarom ik dit doe. Het houdt mij dus scherp. Aan de andere kant informeer ik zoveel mensen over iets wat voor hun compleet nieuw is.

We hebben een paar weken geleden voor het eerst een pannenkoekenfeest gehad bij ons thuis. Zes peuters (inclusief ouders) over de vloer, een grote stapel pannenkoeken gebakken, stroop en poedersuiker op tafel, limonade er bij, de kids mochten zelf weten hoeveel ze aten. Achteraf plakte het hele huis, overal zat stroop, er bleef een gigantische afwas staan en ik was doodmoe. Maar voldaan. Begin mei hebben we alweer een muffin-party in de planning staan. Met nog meer peuters…

Kijk, de kinderfeestjes die je zelf organiseert heb je natuurlijk zelf in de hand. Dat is makkelijk. De kinderfeestjes die door anderen georganiseerd worden, daar ken je (als het goed is) de ouders van. Het is vrij makkelijk om dat even uit te leggen wat wel en niet kan. Ontbijtkoek kan prima gebruikt worden voor koekhappen, geen punt!

Veel mensen vinden het direct zielig omdat onze kinderen dan geen slagroomtaart kunnen eten, of mee kunnen naar Mc Donald’s. Maar wij staren ons gelukkig niet blind op alles wat niet mogelijk is, we kijken graag naar de mogelijkheden. Goed, misschien kunnen Jippe en Raaf (zo heten die kleine belhamels) niet de onsmakelijke happy-meal, de knakworstjes-van-unox of de voorverpakte-slagroomtaart-van-de-supermarkt. Gelukkig zijn er tal van andere mogelijkheden…

Straight edge

Ik drink geen alcohol, ik rook niet, ik blow niet, ik gebruik geen andere drugs. Ik heb wel gerookt, alcohol gedronken, met andere drugs geëxperimenteerd. Ik ben gestopt met drinken omdat ik op een dag in Barcelona wakker werd na een avond veel drinken en ik voelde heel erg slecht. Ik kon die dag niets doen en ik besefte me dat ik in een mooie stad ben en er totaal niet van kan genieten. Ik baalde zo enorm van mezelf dat ik besloot nooit meer te drinken.

Een jaar eerder werd ik wakker op de intensive care. Ik keek om heen en zag overal slangen, buisjes, bliepjes, en zendertjes. Ik zag mijn vader aan mijn voeteneinde, hij huilde. Toen voelde ik overal pijn op komen. Het bleek dat ik na een avond veel drinken op de fiets ben gestapt. Ik wilde naar huis fietsen en dat is het laatste wat ik mij van die avond kan herinneren. Het volgende moment dat ik mij kan herinneren is wat ik zojuist heb omschreven. Ik heb ruim drie maanden in het ziekenhuis gelegen, ik heb op het randje van de dood gebalanceerd, ik ben geopereerd om een scheur in mijn schedel te dichten.

Ik laat een glas bier of wijn staan omdat ik erachter ben gekomen dat ik veel meer voldoening haal uit het leven. Dit heeft ook te maken met de verantwoordelijkheid te nemen voor de stappen die ik in mijn leven zet. Ik genieten van ieder moment van genot, ik wil het verdriet oprecht voelen. Zowel de pijn als de vreugde die in het leven op mijn pad komt wil ik omarmen. Ik wil het leven puur leven.

Later heb ik er een etiket (straight edge) opgeplakt om een statement te maken. Ik zou nooit meer een sigaret roken omdat ik de tabaksindustrie wil steunen. Ik drink nooit omdat ik te veel om mij heen zie dat alcohol zoveel (letterlijk en figuurlijk) kapot maakt. Drank is volledig geaccepteerd, iedereen drinkt wel eens een wijntje of een biertje. Het is vanzelfsprekend dat iedereen wel eens ‘een beetje te veel’ drinkt. Helaas kijkt iedereen weg wanneer het aantal verkeersdoden door alcohol zijn veroorzaakt, bij hoeveel geweldsdelicten alcohol in het spel is, hoe vaak alcohol als excuus gebruikt wordt.

Het blijkt wel dat het niet altijd even makkelijk is om als “vegan straight edge” door het leven gaan. Maar ach, ik doe het mezelf aan. Bovendien vind ik het bullshit dat het leven ‘niet makkelijk’ is. In vergelijking met wat? Dat is misschien een mooie vraag voor een volgende post….

Hanneke is vegetariër geworden. Welkom bij de club!

We praatten over allerlei verschillende dingen. Ze stelde mij een vraag die meer mensen mij hebben gesteld: “waarom begin je geen blog?” Ik kan wel duizend redenen bedenken…

De vraag die mij werd gesteld draai ik nu om; “waarom begin ik wél een blog?” Ik ga deze vraag nu niet beantwoorden. Als ik deze vraag nu in een paar enkele zinnen kon beantwoorden, dan zou het hele blog zichzelf overbodig maken.